Святая праўда

Дазволена кахаць цябе
З любога месца, гэта так!

І колькі б не сышло вады,
А ўсё адно, і горны мак
І васількі прачнуцца зноў
Як сонца ўстане надэ мной
Як поле трав ўзыдзе пад небам
Як птушак песні загучаць
О, непахіснасць! Не прыбраць
Прыроды ісціну, душы
Спляценне з сэрцам жыцця міра…

Малекулярна пра кахаць
Прыйшоў і зладзіўся з ім стаць.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай