Снег варушыўся . . .

Снег варушыўся ў сумных кутах
А не патрэбныя лужы то неба сляды
Рэальнасць зямная храбусціць на зубах
а ты Федзя куды
Катацца іду
і я з табою
Адсюль і зноў прама сюды
Адсюль і зноў прама сюды


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай