info@stihi.by

Наш дом мяне не пазнае

Наш дом мяне не пазнае
Не хоча дзверы адчыняць.
На вокнах шыбы дзе нідзе
Не шчыра на мяне глядзяць.

Прададзены, як сірата
Бязродны, выкінуты прэч.
Чатыры ўсе сваіх кута
Пільна хавае ад сустрэч.

Адводзіць ганак ад мяне,
Прыступкі ў ногі не кладзе.
Сцяжынкай вузкай па траве
У іншы бок хутчэй вядзе.

Наш дом зусім мяне забыў,
Вітае іншых жыхароў.
Чаму тады я так зрабіў
Пакінуў родны сэрцу кроў.

Забыць цябе так і не змог
З маленства сэрцу родны дом
Рассудзіць мяне Толькі Бог
На вочах слёзы у горлі ком….

Похожие стихи:

  • Мая цішыня
    Дзесьці знікла, мая цішыня, У лабірынце вуліц шматлікіх Я шукаю яе штодня, У завулках малых і вялікіх. За зялёнай лістотаю дрэў, Нерухомых пад небам бягучым, Там, дзе кОлісь знайдуць сугрэў...
  • Пра двайное жыццё
    Тройчы дзед, а ўсё туды: Скача, быццам малады, Завіхаецца ля кралі, Дорыць ёй парфюм, каралі, Кампліменты сыпле шчыра, Покуль дома жонка Міра Варыць боршч, катлеты, кашу І жылетку мужу вяжа....
  • Снег варушыўся . . .
    Снег варушыўся ў сумных кутах А не патрэбныя лужы то неба сляды Рэальнасць зямная храбусціць на зубах а ты Федзя куды Катацца іду і я з табою Адсюль і зноў...
  • Сум
    Па сумленню, па сумленню, шчыра кажучы, в згрызотах. Калі хочаш, калі мусіш, хоць, што набудзь, на павер… Усё ў сабе ты перасіліш, усё ў сабе ты ператрусіш. Усё, сабе, сабе,...
  • Яблынька
    Гадоў таму мо з пяцьдзесят Тут рос, квітнеў шыкоўны сад, А побач хата пад бярозамі стаяла. Ды памяняліся гады, паволі з’ехаў хто куды, А іншых дык зямля навек прыбрала. Даўно...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай