Мая цішыня
Дзесьці знікла, мая цішыня,
У лабірынце вуліц шматлікіх
Я шукаю яе штодня,
У завулках малых і вялікіх.
За зялёнай лістотаю дрэў,
Нерухомых пад небам бягучым,
Там, дзе кОлісь знайдуць сугрэў
Мае новыя вершы нягучна.
Дзе магчыма ўспомню я
Тое, што незваротна забыта…
І пачую, як слоў глыбіня
Шматгалоссем звініць нібыта.
14.05.24
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Одна рецензия
Василь Брыль
09.03.2025 - 21:16У лабіркы спытаў я Хэленк:
А ці хочацца хоць на змярканьні
Паглядзець, як вунь дзедка жыве?
А то мы вельмі й надта багаты:
Сёньня хлеў мой с сараем згарэў…