Скрозь. . .

Скрозь галіны яловыя возера гладзь
Неба застыла ў воблачным смутку
Хораша так што аж нечага ўзяць
і толькі птаха сігае ў паветры
Бы хутка

Але ветрык аднекуль і хмара плямай
Сонейка заплюшчыла светлыя вочы
і сціплая рэчка крывавую ранай
Што глебу як шабля рассекла аднойчы


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай