info@stihi.by

Радзіме

Ці бачыў ты лес, поле вольнае, неба?
А водар ці чуў ты жытнёвага хлеба?
Глядзі: у небе зоркі гуляюць да рання,
А з поля валошкі ім шлюць прывітанне.
Слых лашчыць крынічка і спеў салаўя….
Усё гэта – дом твой, Радзіма твая!

Скажу я ад сэрца, скажу – не зманю:
Радзіму сваю я аддана люблю.
Не здраджу, не кіну яе, не забуду –
Заўсёды дачкой яе вернай я буду!

Похожие стихи:

  • Мы – Беларусы
    Мы – беларусы, што любіць умеюць, Што дабрабыту, міру, шчасця годны. Тут кожны ведае, тут кожны разумее: Каб быць шчаслівым, трэба быць свабодным. Мы – беларусы, мы узносім сэрцы, Узносім...
  • Люджыкі ў тумане
    І густа закруціць белая заслона, У сябе закінуўшы чорныя кляксы. Асцярожна і ціха тупаюць ногі, Шукаючы свет, у цемры таюць. Нясецца смуга і засцілае вочы, Дыханне гуляе разам з маўчаннем....
  • Беларускi матыý
    Беларускi матыý – быццам мацi рука, Лёгка сэрца кранецца, I успыхнуць ýспамiны: Дзяцiнства, рака… Быццам ýчора было ýсё, здаецца. Родны кут, матчын твар, I усмешка бацька, Подых водара тмiна i...
  • Пра прыхлебнікаў і іх мэту
    Прыхлебнікаў карыце-не карыце, мэта адна ў іх – хлебава ў карыце....
  • Няма падступней…
    Няма падступней для дзяцей лісы Алісы, няма падступней для дарослых закулісы....
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай