Беларускi матыý

Беларускi матыý – быццам мацi рука,
Лёгка сэрца кранецца,
I успыхнуць ýспамiны:
Дзяцiнства, рака…
Быццам ýчора было ýсё, здаецца.

Родны кут, матчын твар,
I усмешка бацька,
Подых водара тмiна i хлеба.
Неба чыста, не бачна нi воблачка
Ах, як хочыцца вернуць ýсё гэта.

I крынiчанькi кропля,
I спевы шпака,
Сцежка ý полi, што стужкаю ýецца.
Залачоная месячка, зорак пыльца.
Гэты скарб – Беларуссю завецца.

Тым пачуццям, мiнулым, не будзе канца,
Марай ý сэрцы, навек застанецца.
Мiг пяшчоты, радзiмага края краса…
I слязiнка скупая пральецца…


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай