Балота хваліць роднае кулік.
І гэтаму нямала ёсць улік.
Похожие стихи:
ПАВОДЛЕ ДАНТЭ (Бялюткіх дрэваў развітальны клін…) + «Земную жизнь пройдя до половины, Я очутился в сумрачном лесу…» Дантэ Бялюткіх дрэваў развітальны клін. Праз рэшата аблокаў гляне сонца – І здзівіцца. Растане ў бясконцым стамлёны дзень, замглёны...
ХАЙ НЕ ПАЎТАРЫЦЦА. Навокал каласіцца жыта, Сінее родны васілёк. Кошыкі з суніцамі прыкрыўшы, Малеча ягады нясе здалёк. Стаю і ўспамін находзіць, Пах поту,спёка і пясок. Усмешкі,слёзы не праходзяць, Сінее ягадны лясок. Суніцы жменямі...
Кветкi Я на iх пагляджу, бачу такую пяшчоту, Бачу глядзяць як ласкава яны на мяне, Сэрцу даруюць з ранку яны асалоду, Зiрнiце…няхай вас таксама кране. Я вельмi люблю кветкi, Iх назва...
Каханкі Мае цягнуцца дні без цябе, нібы год, Пазначаю дакладна я крыжыкам даты, І, чамусьці, жыццё, быццам наадварот: Будні там, дзе павінны быць святы. У надзеі выходжу на звыклы маршрут, Пілігрымам...
Людзі-дарослыя Людзі-дарослыя, як жа не сорамна вам? Дзеці-сіроты вайною пазбаўлены мам. Едуць вагонамі дзеці да сем’яў чужых, Толькі ніхто не загоіць ім раны душы. Людзі-дарослыя, колькі яшчэ ваяваць? Хто вам дазволіў...
Оставить рецензию