Ніколі не зламаць тых хто кахаў
Цікава як у жыцці бывае,
Губляеш то, за што змагаўся ўвесь народ.
І вось тады прыходзіць асазнанне,
Як суб’ектыўны словы: ” зло або дабро” .
У кожнага свая ёсць ” праўда-матка “,
Але не трэба верыць усяму.
Бо мір як квэст – вакол загадка,
І цяжка не прайграць сваю ігру.
Балюча бачыць як адкрыта хлусяць у вочы,
Разыгрываюць людзям проста шоў
Прымусіць жыць, спрабуюць, па законе
Але закон працуе на вароў.
Глядзі, што ж мы зрабілі з гэтым светам?
Мы ,нават ,просты мір не збераглі,
Колькі гучала ў слых святых абетаў
А сёння ў акопах брат сядзіць.
А жызнь ідзе, сваёй простай чаргою,
І як бы там чаго хто не жадаў,
Але просты закон на ўсіх працуе:
” Ніколі не зламаць тых хто кахаў ”
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию