На радзіму
У червонам лэнцы на грудзях горад,
Снежнай бялізнай аквабітнай вобласці,
Беларусь крок за крокам ступала,
Аб’яднала гартаму веліч нашай.
Беларусь з росы наносіла свой шлях,
Хапала зорную зорку ў просторы,
Загадваючы снегі спальныя зямлі,
Дабраць да сябе ўсе цудоўныя сны.
За Беларусь шчодрагася тут зямліцца,
Белосток біецца ў серцы як арфа,
Вільня золатая бачыцца на гарызонце,
Смаленскія поля верна ўскрыўдзянце.
Брянск мацавы здымаць ягосяся ў кусты,
А літоўскае неба вачыць да нас сялянскія,
Беларусь з любові працуе кожнага дня,
Шчасце вялікае ўсхілілася ў нас паціха.
Беларусь верне сабе зніклую славу,
Штогод помніць пра мінулае прабу золатае,
Літвы аснову Беларусь бачыла,
Розумеючы ўсіх нас мабуть будучае.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию