info@stihi.by

Лета

Зашумелі палеткі бурштынавым ззяннем,
Заіскрылася жыта ад ранішніх рос,
Невялікі ручай, нават, ціхім бурчаннем
Патрывожыў галінкі старых вербалоз.

Пабудзіла свет рэха пранізлівым хохатам,
Днём гарачае санца цеплынёй цалавала,
Але к вечару гром прагудзеў гучным грохатам,
І маланка да раніцы з ім танцавала.

Похожие стихи:

  • ПАВОДЛЕ ДАНТЭ (Бялюткіх дрэваў развітальны клін…)
    + «Земную жизнь пройдя до половины, Я очутился в сумрачном лесу…» Дантэ Бялюткіх дрэваў развітальны клін. Праз рэшата аблокаў гляне сонца – І здзівіцца. Растане ў бясконцым стамлёны дзень, замглёны...
  • Ноч у лесе
    Маладзік у небе ззяе, Птушак срэбрам спакушае, Каб ляцелі да аблокаў Ад чужых, павольных крокаў З лесу цёмнага, бо хтосьці Ломіць дрэвам з рэхам косці – Стогадовыя галіны. І чуваць,...
  • Дарую
    Праз многа год я зноў вярнуся Туды, дзе ты знайшоў спачын. Прысяду, горка ўсміхнуся Таму, хто лепшы быў з мужчын. Пракляты час не сцішыў болю, Не дапамог мне раскахаць. Калі...
  • Пытанне цару
    Цару, ці твой нік часам не “двайнік”?...
  • 06.05.2023
    Асвеціць месячык душы маёй закутак, Дзе страх жыве і корміцца трывогай. Ахіне мой пакой сатканы з цемры смутак, Ядучы рэшткі розуму, забранага аблогай. Дакуль чакаці шчасця я павінна? Пакуль сляза...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай