info@stihi.by

Ключы ад мары і надзеі

Я зачыню ў мары свае дзверы
І выкіну ключы, каб не знайсці.
Больш я нікому шчыра не паверу,
Свой шлях адна павінна я прайсці.

Душа застыла, сэрца замірае…
Я адзінокая сярод людзей.
Каму за 50, той пэўна знае,
Як цяжка жыць, калі няма надзей.

Надзеі зніклі…Зніклі чары…
Усё пакрылася імглой.
І больш ужо я нііаб чым не мару,
Я зразумела: зручна мне адной.

Я больш нікому шчыра не паверу,
Бо ўсе раўно ўсё фікцыя, абман.
Я шчыльна зачыню за сабой дзверы,
Пакрые мары ранішні туман

Похожие стихи:

  • Я дзякую Богу за сэрца разбiтае…
    Я дзякую Богу за сэрца разбітае, з асклепкау сабранае клеем кахання. За годы пакут, не з табою пражытыя. За то, што ручнік майго лёсу расшыты сцяжкамі надзеі, даверу, чакання…...
  • ЛЮБАЯ РАДЗIМА
    Прыемна песцiцца на моры Сярод вялiкiх валуноў, Нiбы каханка, вабяць горы, Вяршынi з шапкамi снягоў. Цудоўна узбярэжжа Крыма, Яго марскiя берагi, Але мiлей ўсяго Радзiма, Яе балоты i лугi. I...
  • Раны ад вайны
    Да 75-годдзя смутку Хатыні Аўтар Вера Стасенка Праз горкі напамін мінулых дзён Званы нагадваюць бяду Хатыні, Жалобны не спыняюць перазвон – Іх сум лунае ў нябеснай сіні. Бярозкі тры, як...
  • пад пугай
    А вершы – гэта нешта з неба Які святар – такі прыход ! Ну не прыдбаць за вершы хлеба Не той ідзе сягонні год. А я і скардзіцца не буду...
  • БЕЛАРУСКАЯ МОВА
    Ты прыгожа, пяшчотна, лагодна, Так, як родная наша зямля, На цудоўную песню падобна, Беларуская мова мая! З часам ты i мiлей, i каштоўней, Як чароўнай вясною ралля, Мовы ў свеце...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай