info@stihi.by

Кастрычнік

Ён ведае, як ударыць з лёту
Халодным наводмаш у твар.
Карункі пад нагамі з лёду
Шклом кінуць – непатрэбны дар.

Яму быць ветлым не да рэчы,
Цяпер зусім іншы настрой.
Цісне ў згарбАчаныя плечы,
Ды жорстка гоніць нас дамоў.

А там святло, цяпло, надзея,
Напой гарачы, коўдра й ты.
І як раптоўна зразумею,
Чаму дагэтуль побач мы.

Чаму, нягледзячы на штосьці,
К табе спяшаюся хутчэй.
І як калісь у маладосці,
Няма сіл адарваць вачэй.

03.10.24

Похожие стихи:

  • Мы – Беларусы
    Мы – беларусы, што любіць умеюць, Што дабрабыту, міру, шчасця годны. Тут кожны ведае, тут кожны разумее: Каб быць шчаслівым, трэба быць свабодным. Мы – беларусы, мы узносім сэрцы, Узносім...
  • Яму б у неба
    Кожны крычыць: ” Павінна!” А мне невыносны такі ланцуг, Які здаўлівае горла, і штохвілінна Маёй прасторы сціскаецца круг. Вярніце шчаслівыя ўспаміны: Родны горад, скаваны ў ільдзіны, Восем цудоўных гадзін цішыні...
  • Абамлелы
    Сёння ноччу сонныя ясені нашапталі цянёты завеса. Мне. Я самлелы, пад струнныя гэтыя бачання, праз прасцёртыя прорвы між намі… Навяваюць шолахам лісця пра то-та… Пра што, ні за што! І...
  • ты маё скрыжаванне дарог
    Ты маё скрыжаванне дарог, Лабірынт і адзінае выйсце, Ты мой корань, мой ствол, маё лісце, Маё шчырае сэрца – мой Бог....
  • Вясенняе захапленне.
    З заміленнем у душы я гляджу ў свет зялёны.. Як да сябе маняць кветак дываны! І чутно, у паветры вітаюць Анёлы! Што ХРЫСТОС УВАСКРОС нясуць вестку яны! Як жа рада...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай