БЛАКIТ

У светлых водах Нарачы маёй
Нябёсы адлюстроўваюць блакіт
І лён цвіце як мора між палёў
А васількі спяваюць між ракіт

Азёры вочы роднае зямлі
Глядзяць у неба чыста і святло
Нібыта слёзы шчасця праляглі
На твары краю сонейка ўзышло

Тут продкаў дух і мудрасць берагоў
І шэпт вятроў над плёсамі азёр
Тут кожная травінка і лісток
Спявае песню беларускіх зор

Мая краіна светлая душа
Дзе вольны птах лунае ў вышыні
Дзе кожнае азерца як сляза
Збірае промні вечнай чысціні…


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай