Банкай з акуркамі

Адну за адной у галаве думку курыш,
Раздзімаючы да непраходнага дыму.
Як дрэнна паступіў ці яшчэ паступіш,
Як грэе камін, і мерзнуць успаміны.

І б’ючы нагамі сябе знутры зноў і зноў,
Накручваеш снежны шар з думкамі.
Яны не лечаць цела, уцяпляючы мерзлатой,
А робяць тваю галаву банкай з акуркамі.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай