Аблокі нібы
Аблокі нібы шэрыя ціхія клеркі
Па абочыне вока палахліва плывуць
Купаламі ківаюць белыя цэрквы
і дамы адчыняюць каменныя вочы
Кабы глянуць куды людзі паволі ідуць
А стомленае цела доўга шукае
Дзе той кут у якім скажуць
Дык вось жа ён наш
За надзеяй зрада побач блукае
і якая ў лёсе перацягне з чаш
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию