Родны край
А колькі ж можна мне трымацца,
Каб на зямельцы сваёй затрымацца?
А колькі ж цудаў і шчасцяў на гэтай зямлі
Не давядзе мне распавясці?
Беларусь мая такая вялікая!
Хай для многіх яна не шматлікая,
Але ў маім сэрцы назаўжды
Застаецца звон яе вады,
Пакідаецца ў ім упартасць хваль,
Што блішчаць, як сонца амаль,
Што чуржыць маленькі ручаёк,
Пракідаецца на дрэўцы салаўёк,
Ды пявучыя зязюлі штотыднёва
Гучна песняй заліваюцца маёвай…
Як калісьці сонца, няхай спакваля,
Кранаецца праменьчыкам ралля
І як увечары на небе сузор’е
Прадказвае цудоўнае надвор’е
На зямельцы нашай Сінявокай,
У краі зямлі невысокай..
Маю праўду сцвярджае народ,
Беларускі, магутны, дужы…
Ды разносіць яе быццам чарот
За мяжу краіны мужнай…
23 снежня 2023 года
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию