Ціха. . .

Ціха. . . . . .
Пачатак світання ў начной сіняве
Згасаюць у далёкім адзінокія зоркі
Ці то прыснілася ці здаецца мне
Поле Дарога Крутыя ўзгоркі

Недзе напэцкаў і як злыдзень маўчу
Зачыняючы ад люду рыпучыя дзверы
Як быццам падставіў сэрца нажу
Крывёю сцякаючы на пустэчу паперы


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай