info@stihi.by

Восеньская раса

Як заляцаўся да цябе вясной,
Адзін другога пазнавалі пакрысе.
Хадзілі поруч, як у сне, з табой
Да возера па срэбранай расе.

Віхура валасоў тваіх льняных
Прываблівала водарам рамонку –
Свет існаваў толькі для нас дваіх,
І міласць Божая лілася звонку.

А зараз срэбра інеем на валасы…
Ты не фарбуй іх, бо мне да спадобы!
Нагадвае мне колер восеньскай расы –
Ён твар высакародны твой аздобіць.

Похожие стихи:

  • Не пакiдайце нашай мовы
    Не пакiдайце нашай мовы, Яе шануйце, вывучайце, I родныя кажыце словы, Пра родны кут не забывайце. Бо наша мова , нiбы песня, Нiбы ручэй яна гамонiць, Ад радасцi ў грудзях...
  • На світанку
    На світанку ўстану ўранку, Пагляджу навокал. Сонца промні выпрастала, Раскідала ўбокі. Кветкі ўспыхнулі салютам, Расчынілі вочкі. Дрэвы ўздрыгваюць спрасонку Пасля роснай ночкі. Дзесьці жаўранак у небе Цешыць прывітаннем. Гэта нам...
  • Аб адным задавальненне
    Адно задавальненне словаблуду – насельніцтва уводзіць у аблуду....
  • Зараз бы пад дажджом з маланкай стаяць
    Зараз бы пад дажджом з маланкай стаяць: Залагоджана курыць і зухвальна пляваць. Хай на саюзцы застанецца вільготная глеба, Ды стары, дзіравы плашч змокне напоўніцы, Але мне так суцішней, калі кроплі...
  • Праз сто гадоў вяртаюся дадому
    Праз сто гадоў вяртаюся дадому Навобмацак у цемры шукаю шлях знаёмы Шукаю ў памяці якім я быў тады Як жылі нашы продкі , бацькі дзяды Во згадваю , выбітныя людзі...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай