Шукай у нябёсах гук ліры

Шукай у нябёсах гук ліры,
Цераз галіны маліны
Грухаціць у лясныя дзверы
Зорачку бачыш праз дрэвы?

Вось яна — вечнасць,
Адчуваць немагчыма,
Гора не мае прычыны
Існаваць.

Шукай у рэчцы малой
Казачны прывід удалой —
Балуюць хапун й хіхітун,
Смех чуеш з мелодыі струн?

Вось яна — вечнасць
Адчуваць немагчыма,
Маленства не мае прычыны
Знікаць.

Шукай іглу ў зімнім стозе,
Дзе хлусня ў доўгім марозе
І талая вада ісціну дасі,
Каб аб шчасці распавясці

Вось яна — вечнасць
Адчуваць немагчыма,
Жыццё не мае прычыны
Канчацца…

16.08.22


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай