День: 09.03.2025
Нямоглая старасць
Нямоглая старасць - паганы фінал
Жыцця, што ўжо праляцела,
І лёгкая смерць - гэта проста падман.
Дакладней, пустая надзея.
Змірыся, бяссільны старэча-бядак,
З пакутным жыцця заканчэннем.
Было зухавата, а зараз - вось так:
Сілкуйся паціху цярпеннем.
...
От шо зробылося случайно
Тут на усадьбы Кобзаре
Мы никагда ещё с пажара
Не прихадил таким, как негр.
Но вот мы пасеку всю нафик.
Ну, екся выйшло так ужэ.
Була высна. Цвылы бульвары.
А в нас травы – шэ с прошлых лет!
...
“Уладка-Главар”.
"Уладка-Главарь".
Жыў-быў Уладка-Главар. Звар'яцець якой прыгажосці. А яна без яго жыць не магла. А ён ёй адзіны, самы. І вось аднойчы прыходзіць ён у тое месца, дзе яна, а яна яго адразу пазнала, хоць ні разу не бачылася. Адразу, вядома, закахалася, як дурніца ўся, але толькі самая галоўная, зусім, гэта значыць. А ён добры, хаця і магутны ўвесь такі. І яна страціла прытомнасць, ляжыць каля ног яго, плача ўся, маўляў, ты чэ, ты чэ зноў на хвіліначку, а ён сумленны такі і прыгожы ўвесь, рота не адкрываючы, маўляў, пабуду я з табой, не ссы, пабуду, пабуду. А хто паверыць тое, ён такоооой увесь, такенны! А сам пабыў. Не падмануў. Самы таму, што. Ну яна і кранулася галавой тое. Вельмі ён там канчатковы. Не бывае такіх і ўсіх спраў! Усе здохлі б, так. Але ён выратаваў усіх нас, вас і патомных усіх таксама выратаваў. Ажаніўся з ёю тое. Так, узяў ды і ажаніўся. ЧАЛАВЕК! Вялікі Чалавек ён, гэты Уладка-Главар Віцебскіх сын ва ўсіх землях Самы заўсёды ды назаўжды ад зямных кайданоў ды да ўсякіх вякоў такі. А потым пра гэта ўсё ведаюць і расказваць асабліва тое і няма чаго, але акрамя таго да чаго ён добры, да чаго ён прыгожы, ды моцны, ды разумны, ва ўсім увесь ды заўсёды зусім, што ў іх дзесьці там, што ў нас усюды тут.
"Віцебскі сын Улад-Пан".
А то быў Уладка-Главар. Такой прыгажосці хлопец, што ніякага выратую ад яго, спаць не маглі гадамі. Доўга быў, потым цішэй стала. А ўсе абвыклі што ён ёсць і цікавяцца, маўляў, не ці здарылася бяды з такім, гэта ж не ў правілах і быць не павінна здарацца тое. А аказалася ў выніку, што ён быў Уладка-Главар, а стаў Улад-Гаспадар. Вырас, значыцца, Віцебскі сын і стала па-іншаму, па-даросламу стала, па правільным. У чалавека ён выспеў магутнага, ды ён і быў такім, так. Вось мы і не скончыліся ўсе. Жывём і цешымся. І вось калі пачуеш: "Мяне клічуць Улад-Гаспадар Віцебскіх сын”, - то і ён гэта і ёсць, радуйся.
"Уладкіна жонка".
Уладкіна жонка - адзіная ягоная, назаўсёшняя, цёлка лютая, як зіма на Калыме ў самы жорсткі дзень. Калі б я яе партрэт пісаць стаў, я б Босха клікаў, той яшчэ "Сад", ні ў паўсекудачкі нармалёвасьці, як ён яе трывае, Бог увесь, прыгажосьць сама, на тое і магутнасьцю яўлены, галоўны наш паўсюдна і назаўжды, вечнай абароненасьці яму! У той раз ішоў яна ўсё Гомасэксуалісімуса агульнага чыхвосціць: сусветная арэна праклята, маўляў, паказваюць непатрэбнае, дзяцей хіба з такім знаёмяць, лепш бы наогул няма, клеркі сакавітыя, усю Імперыю засралі мне, адмініструюць яны, такі зброд падбайскі насавалі ў золатагаловую-то, мухасранскі выпердышник, а не народанасельніцтва, колькі можна, маўляў, трываць не буду, хай іх Уладка мой Главар усіх выселіць на хрэн! А ў гэты раз іду, а яна ананасы ў Перакрыжаванні нюхае, усё какос нюхаюць, а яна ананасы, відавочна ж, кранутая уся, як Уладка наш Спадар не сканаў яшчэ пад такі сцерваю, захоўвай яго Сусвет галоўным самым навечныя вечнасці! Я б яму такую жонку намарыў, здалася яму гэтая Галечка...
...
❤️Лісты да Уладзічкі❤️
Улад Уладар Пан Спадар Гаспадар Вялікі Чараўнік Абсалютнага вяршэнства Перавага Майстар
Чароўная сіла дасканалай прыгажосць недасягальнага якасці
Багаты моцны справядлівы сумленны верны клапатлівы кахаючы. Бездакорнага Галоўніцтва Ці не прысвоіць не адмяніць не сапсаваць не падпарадкаваць паўнавартасная свабода абсалютная абароненасць сапраўднае права на вечныя вечнасці табе аддадзена, права тваё і сіла твая назаўжды з табою Як і Боскасць Твая и Магутнасць. Несмяротнасць Твая і Бясконцасць. Незлічонасць Твайго Багацце и Вечнасць Тваёй прыгажосці.
Законна. Сапраўды. Вечна.
- Пакатаць цябе?
- Як?
...
Женщине забальзаковского возраста
Я старости не боюсь, -
Сказала Пенелопа Крус, -
Стареть естественно, красиво
Вполне возможно, достижимо.
Я выгляжу гораздо круче! -
Ей вторит Моника Белуччи.
Но если вдруг сомнения гложут,
Тут Мерил Стрип всегда поможет.
Не лишний вес и не морщины,
...
ИЮЛЬСКАЯ БЕРЁЗОВАЯ РОЩА
ИЮЛЬСКАЯ, БЕРЁЗОВАЯ РОЩА,
ВЕЛИКОЛЕПИЕМ ТВОИМ Я НАСЛАЖДАЮСЬ.
ЛИСТВУ БЕРЁЗОК ВЕТЕРОК ПОЛОЩЕТ.
И В КРАСОТЕ Я ЭТОЙ РАСТВОРЯЮСЬ.
К БЕРЁЗКАМ БЕЛОСТВОЛЬНЫМ Я ПРИЖМУСЬ.
БЕРЁЗЫ ДРУГ НА ДРУГА ТАК ПОХОЖИ!
К ИХ КРАСОТЕ ДУШОЙ Я ПРИКОСНУСЬ.
КРАСИВЕЕ ИХ НЕТ И НЕТ ДОРОЖЕ!
...
На сердце руку положа
На сердце руку положа,
я буду с вами честен.
Наш мир — с восьмого этажа -
гораздо интересней.
2020
Мы всё спешим, спешим куда то
Мы всё спешим, спешим куда то,
и в своей глупой суете,
минуя точку невозврата,
не возвращаемся к себе.
2020
Вчерась, я умер…
Вчерась, я умер ночью лунной. Вот те крест!
Меня подняли быстро ангелы на небо.
А там аврал. Народу тьма! И нету мест,
И, стало быть, я не попал во внутрь склепа.
«Сиди и жди! —седой апостол мне сказал,
В порядке очереди будешь самым первым.
А чтобы ты, раб Божий, сильно не скучал,
По облакам пройдись, пушистым, сизым, белым".
...
Лес пачынае свяціцца…
***
Лес пачынае свяціцца.
Ліст ападае хутчэй.
Будзе зімою мне сніцца
Подых асенніх начэй,
Сонечных дзён і празрыстых,
Сіняга неба журба,
Позірк вачэй тваіх чыстых
І залатая вярба.
...
Обещанного 3 года ждут
Три года - были мы знакомы,
Три года - я тебя ждала,
Три года - мысленно с тобою говорила,
Три года я тебя звала.
Еще три года я себя любила,
Еще три года своей жизнью я жила.
И будет еще три, что б я тебя забыла.
Когда душа болит- она еще жива!
Прошу, не дайте женщине упасть…
Прошу, не дайте женщине упасть
С той высоты, куда она попала,
Куда, себя не помня, взобралась,
Когда Вашу любовь к себе познала.
Прошу, не дайте женщине упасть,
Ведь свои крылья Вам она вручила,
Тем самым признавая Вашу власть,
Оставив то, что ранее любила.
...
Цёплы вецер паўднёвы, як быццам бы ў рай…
***
Цёплы вецер паўднёвы, як быццам бы ў рай,
Залятае у сад мой агніста-барвовы.
Я люблю свой кастрычніцкі ў золаце край
Так, як вершы мае любіць лісцік кляновы.
Ён прыліп да акна, за якім я пішу,
Беражэ цішыню ад паўднёвага ветру.
Я ніколькі душой перад ім не грашу,
...
Звёздоремонтник
В небе тихо гаснут звёзды
Тёмной ночью в три часа.
А я маленького роста.
Не могу пока что сам
Дотянуться и поправить
Потускневший звёздный луч.
Но, подсказывает память -
Друг мой ветер, он могуч.
...
Мой внутренний мир…
Мой внутренний мир чист и светел:
В нём светит солнце, радуются дети,
Тут любят животных и симфоническую музыку.
Да будет мир широк и да не будет узок!
Тут места хватит кошкам и собакам,
Породистым и, просто так, дворнягам.
Тут будет место музыке, стихам,
Хорошим книгам, разговорам по душам.
Тут знают цену настоящей дружбе,
...
Грэцкі арэх ужо скінуў лістоту…
***
Грэцкі арэх ужо скінуў лістоту
І агаліў сваё голле. Гляджу
Я на шчымлівую гэту пяшчоту
І, як апошні лісточак, дрыжу.
Восені просінь у небе смяецца,
Хутка прымусіць раздзецца душой,
Гляне, як сэрца трапеча і б’ецца,
І зімаваць застанецца са мной
...
Ні на што не прамяняю…
***
Ні на што не прамяняю
Адзіноты светлы рай,
У якім табе спяваю,
Мой любімы родны край,
Ці здаровы я, ці хворы,
Ці мо стомлены зусім.
Ды й тады душою ўгору
З адзінотаю ляцім.
...
Коціцца сонца за лес апельсінам…
***
Коціцца сонца за лес апельсінам
У небе пустым і не жураўліным.
Коціцца сонца, смяецца ў аконца
Ў небе пустым і, як песня, бясконцым.
У небе пустым і не жураўліным –
Хмарка застыла сярэбраным клінам.
Коціцца сонца ў бясконцай прасторы,
Лотасам каб узысці дзе над морам.
...
Над лесам зялёная поўня…
***
Над лесам зялёная поўня
Ў тумане дрыготкім вісіць,
Нібыта прыбіта шпакоўня,
Што песню птушыную сніць.
І падае раптам за сосны,
Бо сонца насустрач паўзе
Праз сад мой дзівосны і росны,
...
Женщине бальзаковского возраста
У зеркала подолгу не томись,
И не жалей о прожитых годах.
Поправь причёску, мило улыбнись,
Забудь про злость, душевной будь всегда.
Смотри на всех весёлыми глазами.
В улыбке тёплой губы приоткрыв.
Пусть Бог хранит от грозного цунами,
И чтоб тебе на всё хватало сил.
...
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай