Нямоглая старасць
Нямоглая старасць – паганы фінал
Жыцця, што ўжо праляцела,
І лёгкая смерць – гэта проста падман.
Дакладней, пустая надзея.
Змірыся, бяссільны старэча-бядак,
З пакутным жыцця заканчэннем.
Было зухавата, а зараз – вось так:
Сілкуйся паціху цярпеннем.
Самотныя дні, калідоры бальніц
І позіркі са шкадаваннем…
Як цяжка ісці да магільных грабніц
Праз старасці выпрабаванне.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
3 рецензий к 'Нямоглая старасць'
Людмила Богданова
09.03.2025 - 21:43Тяжёлая тема, но интересное исполнение. Понравилось.
Светлана Светлова
10.03.2025 - 08:04Не заўсёды І позіркі са шкадаваннем… Вельмі балюча адгукаецца ў сэрцы. Дзякуй за верш.
Татьяна Богданович
14.03.2025 - 13:11Цікавы, праўдзівы верш, дзякуй, Івета!