info@stihi.by

Жалобнае пачуццё

Жалобнае пачуццё заўжды вызываюць
Вёскі і сёла, што цяпер выміраюць,
Калісці ў іх кіпела усё:
Мары, надзеі, дзеці, жыццё,
А зараз стаяць адзінокія хаты,
Нікому непатрэбныя, Богу аданыя,
Гаротны смутак прабівае слязу,
Толькі зрабіць нічаго не магу.
Вялікі дзякуй скажам таму,
Хто любіць працу да нашу зямлю,
Хто крыху спрабуе ўдыхнуць у сяло:
Веру, надзеі, мары, жыццё.

Похожие стихи:

  • Швачка
    Шые Маша сваёй ляльцы Модную спадніцу. Пакалола ўсе пальцы, Іголкі баіцца. -Як жа ў мамы ўдаецца Роўна і прыгожа? Чаму нітачка ўсё рвецца, Хто мне дапаможа? Мама падае напарстак. -Вось...
  • Дабранач
    Загадкава чорная посцілка спала, Зачыніўшы сонца тоўстай тканінай. Салодкі сон чакаючы цёмнага сігналу, Упрыгожвае зоркамі неба вяршыню. І сканчаючы стомленымі вейкамі дзень, Цяжкія павекі шчыльна зачыняюцца. Галава шукае мяккую падушку-мішэнь,...
  • Вясна
    Вясна упарта робiць крокi, Мы так стамiлiся ад зiмы. Душа раскрые свае клiкi, Нам не патрэбана халады. Няхай прырода ўся натхнецца, А з ёй жаночая краса. Пачнем мы моцна здзіўляцца,...
  • Малітва і гімн
    Дзе гарызонта празрыстую ленту Рэжа сьвітаньня маўклівы прамень. Хтосьці круціць пачынае планету, Ды гэтак штодзень. Ды гэтак штодзень. Позіркам-стрэлам прабі злыя хмары, Песьню пачуешь у сэрцы сваім. Песьню свабоды, любві...
  • Першы клас
    Хвалявалася Настасся: -Ці знайду сяброўку ў класе? -Ці змагу без дапамогі Адшукаць у буфет дарогу? -Як настаўніца завецца, І дзе будзе маё месца? Шмат пытанняў мае Насця, Бо надыйдзе хутка...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай