Цяжкая вада. . .

Цяжкая вада свяцілася мяккай сталлю
Схаваўшы дно за соннаю лістотай
Кусты за павуціннем як за жывою шалю
Качаліся ўцякаючы кабы вярнуцца ў потай

Я таксама адлятаю каб пачаць з новай кропкі
Пусціць ці адштурхнуць трымаючы ў галаве
Але нешта праслізнула чужым у другой строчкі
. . . . . . . . . . . . . . . .
Сябе ты адпусці кабы адкрыць
С чым жывеш ты ў сабе


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай