Цяжкая вада. . .
Цяжкая вада свяцілася мяккай сталлю
Схаваўшы дно за соннаю лістотай
Кусты за павуціннем як за жывою шалю
Качаліся ўцякаючы кабы вярнуцца ў потай
Я таксама адлятаю каб пачаць з новай кропкі
Пусціць ці адштурхнуць трымаючы ў галаве
Але нешта праслізнула чужым у другой строчкі
. . . . . . . . . . . . . . . .
Сябе ты адпусці кабы адкрыць
С чым жывеш ты ў сабе
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию