Асёл у нас – пакуль мужык не слабы,
і вось таму ў цяглавікі асла бы.
Похожие стихи:
Мы – Беларусы Мы – беларусы, што любіць умеюць, Што дабрабыту, міру, шчасця годны. Тут кожны ведае, тут кожны разумее: Каб быць шчаслівым, трэба быць свабодным. Мы – беларусы, мы узносім сэрцы, Узносім...
Люджыкі ў тумане І густа закруціць белая заслона, У сябе закінуўшы чорныя кляксы. Асцярожна і ціха тупаюць ногі, Шукаючы свет, у цемры таюць. Нясецца смуга і засцілае вочы, Дыханне гуляе разам з маўчаннем....
Мая Беларусь Мая Беларусь Зялёную хустачку нехта на карце раскінуў. Блакітныя стужкі намаляваў. І вочкі-азёры фіянітамі кінуў. І шэсць брыліянтаў па ёй раскідаў. Адзін у сярэдзіне – самы вялікі, Ён Мінскам завецца,...
Вясновыя змены Блакітныя вокны з’явіліся ў хмарах. Ад шэрасці вецер пазбавіў абшар. І успыхнуў праменьчык доўгачаканы, Прылашчыў зямельку цяпла ўладар. Цурчанне вады захапіла прастору. Трава прадзяўблася ў адталай зямлі. І дрэвы счакалі...
Прамень Цнатлівае ранняе неба, Сустрэла сонечны прамень, Стаяўшая адзінокая вежа, Малявала на палетку цень. Прамень зірнуў з-за вежы шэрай, Якая нерухома ўвесь час стаіць, Вось толькі кожнай цемрай, Невядома можа сталая...
Оставить рецензию