Паветра адзеннем

Ліпкае паветра адзеннем наліпала на цела
На вейках павісшы нечаканым сном
Неба ў чорнай кальчузе грозна ў раку асела
і гартаў вецер хвалі нібы возера том

А гром
што ідучы прахожы Знікшы дарогай
Пачаў біць у барабаны каб дапамога прышла
Зноў пырснула маланка скокнуў у вочы трывогай
і раптам усё змоўкла як у ваду сышло


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай