Паэтычныя кужалі
Мяне з пялёнак прывучылі
На свет з цікавасцю глядзець,
Апоўдні кожны раз цвярдзілі:
У свеце ёсць за што трымцець.
Цяпер трымчу я за свабоду,
За шчасце-радасць на зямлі.
Да самага людскога зводу
Мая рука тчэ кужалі…
На сталасць год, калі то будзе,
Не зверне шлях у іншы бок,
Тады, майбы́ць, пабачаць людзе,
Які быў моцны ў нас выток!
На кужалях узоры – злота!
Куды ні глянь – ўсё мае кошт!
Як бы на вопратцы грымота
І на ручніках дэбош.
Аль нават ў гэтай суматосе
Пабачыш той адзіны знак,
Што пакінуў колісь госцю
Ваш падаткі небарак…
12 студзеня 2025 года
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию