info@stihi.by

Няхай разводзяцца масты

Няхай разводзяцца масты,
А птушкі джаляць неба.
Няхай ідуць астылыя дажджы,
Ужо дастала келіх глеба.

Няхай крычыць будзільнік,
Заручаны з праменем раніцы.
Няхай коле дзікі ажыннік,
Няроўныя шыпы ўтыкаючы.

Няхай. Абы сэрца не цвярдзела,
Адчувала кожны лёгкі дотык.
Абы не табе малявала вèнзелі,
Залітая слязінамі бядота.

Похожие стихи:

  • Мы – Беларусы
    Мы – беларусы, што любіць умеюць, Што дабрабыту, міру, шчасця годны. Тут кожны ведае, тут кожны разумее: Каб быць шчаслівым, трэба быць свабодным. Мы – беларусы, мы узносім сэрцы, Узносім...
  • Негеў – пустынь – шофар
    У гэтую зямлю ўчапіўшыся каранямі, галінамі, калючкамі, восцямі, стогнамі… Мінулым жыцці жудаснай не памятаючы, не памятаючы ўжо… Якая лупіцца скурай, рубцамі на сэрцы, вузламі лёсу і заломамі заплацілі за рай...
  • Люблю маю Беларусь
    Люблю пралескі на узвышшы, Вясёлы грук дажджу па даху, Жамчужнае цвіценне вішні, Свабодных птушак крылаў узмахі. Расы слязінкі на світанку, Палёт стракоз, блакіт валошак, Спеў звонкі жаўранка уранку, Лясных грыбоў...
  • У смутку
    У смутку маім Засталася трывога. Кажу я жывым: “Не цурайцеся Бога”. На мёртвых даўно Спадзявацца не трэба. Але тут кіно, Недасяжнае неба… 14.IX.2022...
  • Ганьбоўцам мовы
    Мне наогул, так, шмат ня трэба, Мёд ды піва не лей мне ў вусны! Паважай радавое дрэва! Паважай землякоў – беларусаў! Калі рускі ты – будзь нам браткай! Хлеб ды...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай