На пагорку ля царквы Ільлінскай…
***
На пагорку ля царквы Ільлінскай
Клён апошні ліст ужо згубіў.
Справіў ён па восені памінкі,
Па душы, каторую любіў.
Ён сваё па восені адплакаў,
Будзе зноў журыцца да вясны.
Прэлых лісцяў вадзяныя знакі –
Гэта плата восені за сны,
У якіх ён з любай цалаваўся
Ля царквы Ільлінскай на гары…
Сёння сам з сабою ён застаўся.
З ім хоць ты, паэт, пагавары!
05. 11. 2020 г.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию