Ліхтар
У мае акно глядзіць ліхтар,
Я з акна – таксама на яго.
Цішыня…. Снег сёння ўладар,
Сыпле, хоча прыхаваць чаго.
Снегапад як успамін аб тым,
Лёсам , што не дадзена маім,
Што не выпала, чаму ня быць.
Са спагадаю ліхтар глядзіць.
Ведае – нанОва не пражыць:
Іншага ўжо не пакахаць,
Ды ніяк кагосьці не забыць,
Новых слоў багата не сказаць.
Дык на што замерла ля акна?
Не паможа мне нічым ліхтар.
Але ж з ім, як быццам, не адна,
Лье святло з яго на мокры твар.
26.11.22
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию