Чырванее на твары вяснушка

Чырванее на твары вяснушка,
А ёй бы праваліцца праз шчаку.
Знайсці хованку за макушкай,
А не перажываць сказанае: “Люблю”.

Аднак засталася з маленькімі плямкамі,
Што раскіданы залатым россыпам.
Засталася з сарамлівым паланнем,
Што ўчапілася ў твар колкімі лозамі.

Засталася з сэрцам, што ціха трапеча,
І шчакастымі пажараў струменямі.
Засталася з тым, хто прагна глытае паветра,
Каб адказаць на “Люблю” – “Люблю мацней”.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай