Хоць тут не з аднаго мы места,
затое аднаго мы зместа.
Похожие стихи:
Мы – Беларусы Мы – беларусы, што любіць умеюць, Што дабрабыту, міру, шчасця годны. Тут кожны ведае, тут кожны разумее: Каб быць шчаслівым, трэба быць свабодным. Мы – беларусы, мы узносім сэрцы, Узносім...
Люджыкі ў тумане І густа закруціць белая заслона, У сябе закінуўшы чорныя кляксы. Асцярожна і ціха тупаюць ногі, Шукаючы свет, у цемры таюць. Нясецца смуга і засцілае вочы, Дыханне гуляе разам з маўчаннем....
Пажар Занялося полымя – гарыць, І ніяк яго не патушыць, Не спыніць, не здолець, не суняць, І ахвяр бясконцых не стрымаць. Той пажар знішчае ўсё вакол: І людей, і хаты, і...
Звіняць маністы бяроз Звіняць маністы бяроз, І кружыцца лісце ў паветры. Ужо хутка надыйдзе мароз, Надзьме яго восеньскім ветрам. І холад накрые зямлю, Яна здзірванее у сне. Але я ўсё гэта люблю, І...
Пра зяця Вось такі дастаўся цешчы зяць, што няма за што ні даць, ні ўзяць....
Оставить рецензию