Лес, птушкі ўжо прачнуліся

Лес, птушкі ўжо прачнуліся
Сонца гаворыць цеплынёй
Безгучнымі крокамі пасунуўся
Той, каму не надакучыць спакой

Яснае паветра кастрычніка
Цішыня той лістоты, што падае
Прадчуванне мараў штодзённых
Летуценне аб жыцці нагадвае

Хто жыве больш? Той, хто заўсёды
У вір жыцця кідаецца без думак
Альбо той, каму гэтая прыгода
Свет фантазій сваіх утульных?


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай