“Няма сэнсу без цябе”.

І пало́н. І катава́нне. І турма́.
Калі са мною-тваёй цябе няма.

І боль. І страх. І пекла. Гэта смерць.
Няўжо ты ў асобна рады мець?

Сэнсу ў жыцці без цябе няма
І жыцця ў кожным дні. І дня.

Суцэльна мука. Пустата.

Чым пакрыўдзіла цябе,
Каб доўга так і толькі так?

Скажы, дружэ, пра што я вора́г?

Ну, не сказала, што люблю…
Я раз мільярды паўтару:
“Так, я люблю, люблю, люблю”,
Калі зноў дзверы адчыню.

А ты за імі будзеш зноў
Такім, як быў? Чаму аснова
Холад віда́вочны гадоў,
Мацней саюз і ярчэ новь?

Без веры ў будзе не пра гэта
Іншы зімой ці новым летам.

Не ведаю пра як сказаць…

Ці дадзена нам дараваць,
Калі ўсё даўно вядома
Пра правільна і не дадзе́на.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай