Ззяла неба. . .

Ззяла неба як першая ад радасці сляза
На галінах восеньскіх
Сарамліва хаваецца сівая павуціна
іголкі елак
Нібы ў паветры нарадзілася біруза
і сажалка пад ветрам
Як узбітая блакітная пярына

і я з набраклымі ад бяссоння вачыма
З душой закрытую ва ўчарашняе нішто
З залітаю атрутаю вушамі
Вось чалавек
Ці толькі шлях
Пакуль
Бездапаможны ў яго


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай