Перад сном

Ляцяць,
Ляцяць мае думы у́ вырай.
За апрануты сонцам у злата
Далёкі такі небакрай.
Ляцяць,
І я з імі нібыта
Над зямлёй уздымаюся
Бачу той край
Заліты пяшчотным блакітам,
Зацягнуты водблескам хмар,
Дзяцінствам бяспечным забытым
І відарысами мар.
Мігтіть ён празрыстай расою,
Што зёлками, у небе начным.
Гукае, заве за сабою
І шэпча ціхенька аб тым,
Дзе чакае мяне маё шчасце
І вечны бясконцы спакой.
Заплюшчыла вочы, здалася,
Накрыу́ мяне сон сваёй цёплай рукой.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай