Санет 147. Мая любоў амаль, як ліхаманка
Мая любоў амаль, як ліхаманка,
А чым даўжэй я пешчу жар тугі,
Тым больш любоўная мацнее смага,
Сілкуючы хваробы апетыт.
А розум, лекар для маёй любові,
Быў злосны, што не слухаю парад.
У роспачы пакінуў, без высновы,
З жаданнем смерці і майго канца.
Мой розум больш мяне не лечыць.
Я стаў нібы вар’ятам ад цябе,
Бо думкі розуму ўсе супярэчаць,
Далёкія ад ісціны ўдвайне.
Клянуся, я лічыў, што ты святло,
А ты, як пекла, цёмная, як ноч.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2024, Стихи.Бай
Комментировать