*** (Я закахалася ўжо не ў першы раз…)

Я закахалася ўжо не ў першы раз,
Ды й зноў каханне адзавецца ціхім болем…
Я нездарма нікому не крычу пра “нас”,
Бо ведаю, што й гэта не адолею…

Быць можа, гэта ёсць і не каханне,
Быць можа, мімалётная любоў…
Так моцна хочацца хадзіць мне на спатканні,
Цябе ўбачыць хочу, зноў і зноў…

Але ж, прабач мне мае песні,
Якія табе сведчу кожны Божы дзень.
І думкі ўсе, і радасныя весці,
Што трэба мне трымаць у сябе, як цень.

Я закахалася ў твой позірк і ўсмешку.
Нібы заўсёды буду памятаць цябе.
І, не знайшоўшы ў сэрца тваё сцежку,
Храніць цябе у сваім належыць мне.

13.01.2025


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай