Вяне чырвоная ружа…

Вяне чырвоная ружа
З сонцам заходнім і плач
Чуецца неяк, бы сцюжа…
Так не заплача крумкач!

Вечар спаткаецца з цемрай,
Каб адысці ад святла…
Вочы запаляцца шэрай,
Прывіднай зайздрасцю зла.

Хто ў ёй хаваецца? Жахі?!
Чорныя крылы з нябёс
Сыплюцца градам на дахі.
Жыта гарыць і авёс.

Помнікі д’яблу не гнуцца,
Бо пачалі бранзавець.
Слёзы крывавыя льюцца,
Хвалямі б’юцца аб смерць.

12.IV.1998


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай