Трывожны вецер

Трывожны вецер скача за акном
Каб вырваць цень ад глебы як з палону
Вароны каркалі вочы працёршы сном
Дзень прывязаўшы для цікавага абмену

А я ў невыразным статусе
Вакол сябе кружуся
Як быццам побач і быццам не зусім
Вось я Вось быў
Вось стаў у новым ракурсе
Бліжэйшага да сябе ўжо баюся
Сябе выглядаючы ў моры сухім
Над сабою з сабой моўчкі б’юся
Як жыць у свеце такім
Усё кіну пайду і нап юся


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай