А над лугам туман бялее

А над лугам туман бялее,
Сонца ўжо схавалася за гай,
Вецер лісцем шамаціць і шэпча,
І расказвае пра мінулы май.

Зоркі ў небе запаліліся,
Месяц свеціць у цішыні,
Усё жывое супакоілася,
І заснула ў салодкай далі.

Толькі жабка дзесьці ў балоце,
Спявае сумную песню сваю,
І цыкада ў траве густой,
Нагадвае пра летнюю спёку.

А я сяджу тут, адзін,
І гляджу на гэтую красу,
Дзякуючы лёсу за хвіліну,
Калі адчуваю жыцця вагу


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай