Стукаў вецер . . .

Стукаў вецер у мярзотнае акно
Не сплю
На сценцы цені быццам як чытаю
Раніца выкаціла сваё пракіслае нішто
Устаю
Усё наперад што будзе ужо знаю

А неба іржаваю струной
Страляе ў зямлю не агучаўшы
Бы снамі
Пастой Я думаў Я хачу Пастой
А рэчка ўжо крычыць
Апухлымі чужымі галасамі


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай