Стукаў вецер . . .
Стукаў вецер у мярзотнае акно
Не сплю
На сценцы цені быццам як чытаю
Раніца выкаціла сваё пракіслае нішто
Устаю
Усё наперад што будзе ужо знаю
А неба іржаваю струной
Страляе ў зямлю не агучаўшы
Бы снамі
Пастой Я думаў Я хачу Пастой
А рэчка ўжо крычыць
Апухлымі чужымі галасамі
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию