Па Пушкіну (вольны стыль)
Мароз і сонца, дзень цудоўны,
Яшчэ Марфея дух няўлоўны
Вітае ціха над Зямлёй
Спакойнай сумрачнай парой.
Табе пад ранак добра спіцца,
Ды ў вокны сонейка глядзіцца,
Гуллівы свет у вочы лье,
Усім цяпло сваё дае.
Чаго ж ляжаць і песціць негу,
Ты падзявіся – колькі снегу
За ноч ля ганку намяло!
Ды ўсе да раніцы прайшло…
Які букет цудоўных ружаў
На вокнах распісала сцюжа!
Мяцель увечар бушавала,
І ты ўстрывожана чакала
Ды слухала, як дом гудзе…
Чакала прыбліжэнне буры,
А ў полі снежныя віхуры
Круцілі танцы ў цемнаце.
Усе змянілася ў прыродзе,
І снегавік на агародзе
Наўкола весела глядзіць
На лес, застыўшы ўрачыста,
На далягляд крыштальна чысты,
Дзе рэчка пада льдом бяжыць.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию