аповяд дзяўчынкі

Навагоднім святам ззялі
Радасных вакацый дні.
Мы з бабуляю гулялі,
Незнарок у музей зайшлі.

Стары Замак у Гародні
Шмат налічвае гадоў.
Там музей зрабілі сёння
Для дзяцей і іх бацькоў.

Вельмі ў ім усё цікава
Для дарослых і малых.
Ёсць там розныя выставы,
Тэмы знойдуцца для ўсіх.

Замкаў два, да іх падножжа
Нёман ласціцца стары.
На гары стаіць Каложа
З векавечнае пары.

Можна нават апынуцца
На Пажарнай каланчы,
Неўзабаве дакрануцца,
Зазірнуць у далячынь…

Па музеі мы блукалі,
Не спяшаліся ані.
На пляцоўку завіталі
Свет агледзець з вышыні.

Тут да нас на агароджу
Чорны воран прыляцеў,
Аглядзеўся асцярожна
І бліжэй яшчэ падсеў.

Пакланіўся так галантна,
Каб увагу прыцягнуць,
Доўга штосьці каркаў складна,
Запрашаў на ўсё зірнуць.

Потым глянуў на ўзбярэжжа,
Моцна крыламі махнуў
І да вартаўнічай вежы
Шлях павольна павярнуў…

Патлумачыла бабуля:
– Воран мае ўсе правы.
Тут ахоўнікам працуе,
Старажытны вартавы!

Мае мо гадоў пад трыста.
Вельмі мудры і стары.
Пражывае асабіста
На той Замкавай гары!..

Я цяпер сяброўкам раю,
Запрашаю ўсіх гасцей
У самы таямнічы ў краі
Слынны Гродзенскі музей!