Скрозь магутныя снягі

Скрозь магутныя снягі,
Праз спякотныя пяскі-
Морам, полям, небам, пылам,
Бегам, пешкі ды на крылах,
Неўзіраючы на штосьці,
Ён спяшаецца не ў госці.
Назаўсёды, назаўжды
Новы год рушыць стары.
Што нясе, што абяцае
Верагодна сам ня знае.
Будзе ўсё як трэба быць-
Не змяніць не адхіліць.
Ні магутныя снягі,
Ні спякотныя пяскі
Не прыпЫняць хуткі час,
Новы год прыйдзе да нас.
Пераверне каляндар
Невядомы ўладар-
Стане Свет на год старэйшы,
А ці будзе разумнейшы?
Штучны інтэлект ідзе,
Дапаможа нам ці не?
Хіба ён нас уратуе,
Усё як трэба ўладкуе?
Нешта вельмі сумняюся,
Будзе зброяй ён, баюся,
Як заўсёды, што тады?
Знікне Свет зусім стары-
Усё, што гэтак я люблю,
Ці пазнаем мы Зямлю,
Ці захочам на ёй жыць-
Адно аднаго любіць,
Нешта дзецям будаваць,
Новыя гады чакаць….
Я не ведаю, не знаю.
Безнадзейна ўсё прымаю.
Калі што, сыйдУ сюды
У мае вершы-гарады.

02.12.23


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай