Шчыра шкада заплаканыя вочкі
Шчыра шкада заплаканыя вочкі,
Агонь якіх патушылі слёзы.
Спаўзаючы пекам па шчочках,
Пракладаюць жалю дарогу.
А яна звілістымі сцяжынкамі
Даходзіць да сэрца ямінак.
Дзе колюць цягліцу іглінкамі,
Перацягваючы да сіні лямкамі.
Калі знікнуць салёныя рэкі,
Вызваляцца пачуцці з палону.
Застукае жывая машынка чалавека –
Заспявае пабітая душа жыццём.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию