Шчыра шкада заплаканыя вочкі

Шчыра шкада заплаканыя вочкі,
Агонь якіх патушылі слёзы.
Спаўзаючы пекам па шчочках,
Пракладаюць жалю дарогу.

А яна звілістымі сцяжынкамі
Даходзіць да сэрца ямінак.
Дзе колюць цягліцу іглінкамі,
Перацягваючы да сіні лямкамі.

Калі знікнуць салёныя рэкі,
Вызваляцца пачуцці з палону.
Застукае жывая машынка чалавека –
Заспявае пабітая душа жыццём.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай