Начны спакой

Павольна сцішыліся гукі.
Пануе ноч. Дзеля красы
Хтосьці магутны і далёкі
Да неба зоркі-гузікі прышыў.

За хмару месячык схаваўся,
Пад цёмнай коўдрай сонны луг,
Што мора чорнае, разліўся,
Паверх травы туман бялявы лёг.

Бары, лясы, азёры, пожні, рэкі
Спяць чуткім, палахлівым сном,
А ноч спакой, бы доктар лекі,
Ім клапатліва раздае цішком.

І той магутны, той далёкі,
Хто любіць зоркі прышываць,
Над цішынёй раскінуў рукі,
Каб свет ад бед уратаваць.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай