***
Абдымі мяне дужа-дужа,
Ды прыгладзь валасы рукой
Так, што ў самую моцную сцюжу
Я знайду ў табе свой спакой.
Захаваўшы, шануй ў абдымках,
Каб ніякая постаць імглы
Не дабралася праз фатаздымкі
Ў куткі чыстай ды светлай душы.
Моцным духам развей усе трывогі
І з пяшчотай змахні слязу.
Больш не здольны ты быць такім строгім,
Калі разам з табой я стаю.
З дазвалення зароюся ў грудзі,
Каб распальваць у сэрцы агонь.
Як ласкава ён песціцца, людзі!
Ты мацней пасціскай мне далонь…
18.07.2025
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Одна рецензия
Ілья Мурашка
22.11.2025 - 21:33Пішу ужо рэцэнзію на другі ваш верш. Як жа ён добра паказвае тое што адбываецца калі закаханы