Пакінутая кветка

Пакінутая кветка ля вакна
Мне памяць часам абуджае –
Я не жыву табой, прышла вясна – Твой вобраз паступова тае.

Калі паклікала, я не пайшоў –
Падманлівыя твае чары.
Здабытак новых кайданоў?
Я не аб гэтым зараз мару.

Я вольны птах, сілкуюсь спакваля
Свабодай, і ўвысь узлятаю…
I ўсё ж хлусня, калі сцвярджаю я,
Што да цябе не заляцаюсь.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай