Не гуляй з агнём!

З маленства чулі маці:
“Не гуляй з агнём!”
Хто б тады падумаў,
Што так пячэцца ён?

Дзеці, пасталеўшы,
Згулялі ў любоў.
Толькі не разгледзелі
У той агня слядоў.

Моцна абпаліліся –
Па целе ішоў яд.
Маці з перапуду
Пабегла да малят.

Што ж вы гэта, дзетанькі,
На сэрцы ў вас апёк?!
Чаму ўзялі ў ручанькі
Найбольшы аганёк?

На выгляд – зачароўвае,
На смак – сапраўдны мёд.
Але спажыўшы з дрэва,
Адказнасць вам за плод.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай